Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit maart, 2017 weergeven

Dat onkruid toch!

Wat is dat toch met ons mensen dat we zo makkelijk te vergelijken zijn met dingen uit de natuur? Ik ben aan het leiboom snoeien geweest en tijdens dit snoeien moest ik telkens denken aan mijn eigen uitspraak "onkruid roei je niet makkelijk uit" Nu is een leiboom geen onkruid en gaat daar de vergelijking mank, maar ze groeit wel. Je moet elk jaar de boom weer opnieuw snoeien. Elk jaar groeien er weer nieuwe takken op de plaatsen waar je een jaar eerder gesnoeid hebt, en elk jaar knip je ze weer weg om de bomen een zo mooi mogelijk uiterlijk te geven. Elk jaar nadien zie je dat ze weer een beetje mooier geworden zijn, tenminste dat is de bedoeling. Dorre takken knip je er tussen door wel uit en afgebroken takken haal je er ook uit zodat het gewoon mooie bomen blijven. Ze haalt ze er niet uit omdat ze overbodig zijn, je knipt ze omdat je de bomen mooi wilt houden en dat doe je elk jaar weer.

Zo is het ook met ons mensen gesteld. Je valt, bent uit beeld, maar kruipt en krabbelt …

Zelfkennis, zegen of vloek?

Over zelfkennis wordt door de meeste mensen spottend gesproken. Er is ook een groep die het heel knap vindt dat je zelfkennis bezit, maar die is niet zo heel groot. Die groep zal voornamelijk in je vrienden kring zitten. Dat zijn meestal de mensen die daadwerkelijk om je geven en je steunen als je het nodig hebt. Die je aandacht geven als je het niet wilt en die beseffen dat afstand nemen soms ook een gebaar kan zijn. Die andere groep snapt het niet. Die snapt niet dat er momenten kunnen zijn waarop je jezelf in bescherming moet nemen en nee moet zeggen. Die vindt dat je het best rustiger aan kunt doen, maar wel gewoon moet doorgaan.
Begrijp me goed, ik veroordeel niemand want dan zou ik zelf zonder zonde zijn, en van onbesproken gedrag. Maar ik ben geen heilige, dus voor iedereen die dat dacht helaas...

Hoe kom je aan die zelfkennis dan? Hoor ik sommige van de lezers vragen. Wel ik noem het levenswijsheid. Ik heb door schande en schade al zoveel meegemaakt dat ik denk dat ik de kenni…