Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit februari, 2015 weergeven

Onvoltooid...

Het is geen column wat ik het schrijf, maar een gedicht wat ik schreef in de nacht van vrijdag op zaterdag. In de nacht van Valentijnsdag. De dag van de liefde. De liefde die op vrijdag de dertiende erg aanwezig is geweest, en die ook een hoop goed heeft gedaan en die mensen ook op de been heeft gehouden die dag. Waarmee er weer een vrijdag de dertiende heel belangrijke plaats in mijn leven heeft gekregen. Ik hoop dat het gedicht wordt begrepen, ik werd er in ieder geval weer minder moedeloos van.
Onderstaande ontsproot uit mijn gedachten in die nacht na de begrafenis van "tante" Antje.
Ik denk, en eigenlijk weet ik het wel zeker dat het een manier van verwerken is. Hij is niet op het vroegste tijdstip van de dag geschreven maar wel gemeend. De titel van dit verhaal sta ik ook helemaal achter. Want mijn leven is nog niet voltooid, en gaat inderdaad verder. Dus het kind snikt nog een beetje de man leeft alweer in zijn gezin. En de Heer? Die is telkens nabij en ondersteund mij…

Hypocriet? Schijnheilig? Of eerlijk?!!

Er loopt een man over straat in AntiochiĆ«. Hij haast zich want hij wil naar Petrus toe. Hij heeft een dringende boodschap voor hem, want er komen namelijk afgezanten van Jakobus langs en dat moet Petrus natuurlijk wel weten. Ha hij is er, klop, klop, tjonge Petrus geeft zeker weer een feest want er komt weer zoveel lawaai uit zijn huis. En nogmaals doet de kopper zijn werk klop, klop. En ja nu lijkt de dienstbode hem te horen. De deur gaat open en hij mag naar binnen. "Kefas" want dat is naam waarmee hij graag wil worden aangesproken in het bij zijn van Paulus, "ik heb een boodschap voor je" spreekt de man. Petrus wenkt de man naderbij, "En deze boodschap luid?" vraagt hij. "Er komen afgezanten van Jakobus deze kant op" antwoord de man naar waarheid. Echter is hij nog niet uitgesproken of Petrus, roept dat iedereen zijn huis moet verlaten. Bij zijn gratie mag Paulus dan nog wel blijven maar de rest moet ogenblikkelijk vertrekken. "En kom n…