Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit november, 2014 weergeven

Rust en stilte

"En waar rust en stilte samen zijn, daar opent zich de ziel en erkent beide als uitingen van Gods majesteit die beide niet anders dan lofprijzen. Gelukkig de mens die aan stilte gelaten rust vindt."

Wat mag ik mijzelf dan gelukkig prijzen. Want ik vind het heerlijk om alleen rond te lopen in de rust en stilte van het Lauwersmeer of Noordpolderzijl. Ook ervaring ik diezelfde rust als ik op de fiets zit. Zou het daar dan ook van komen dat ik zo graag alleen fiets? Zou dat dan een van God gekregen mogelijkheid zijn om te ontspannen? Zou het "de kop leegmaken" dan een uiting zijn van Gods majesteit?
Nu ik er even over heb nagedacht, heb de kop thee die ik had gemaakt leeg gedronken, denk ik inderdaad dat dit een van Hem afkomstig iets is. Het moet wel, want het dient de mens immers tot het tot zichzelf komen. En hoe dichter hij bij zichzelf komt, hoe dichtbij hij bij zijn Maker en Vader komt.

Hoe meer ik denk aan hetgeen ik zojuist  heb opgeschreven, hoe meer ik terug …

Het ongeboren leven

Negen maanden lang
Is de vrouw soms bang
Maar leeft het kind in haar
En groeit het wonderbaar

Het hoort al elke stem en klank
Dingen waar ik God voor dank
Want in die negen maanden daar
Maakt God het jonge leven klaar
Klaar voor alles wat er komen gaat
Maar zeker ook de dingen die Hij verborgen laat
Hij geeft moeder en kind
Dat wat Hij voor beide nodig vindt

Ach mocht het zijn,
Onbedorven, klein en fijn
Mag het zijn onbezorgd en ongewis
Levend, gezond en zeer gewild

Ach mijn bede voor jou oh kind
Is dat je God ooit vindt
En dat je met Hem verder gaat
En Hem erkend als steun en toeverlaat

afzondering

Al lezende kom ik tot de conclusie dat er een hoop identiteit van mijzelf is verdwenen, maar ook is vervangen. Misschien moet ik er toch nog maar eens even over nadenken om in retraite te gaan. Lezen in het Woord ons gegeven, en luisterend naar de gezangen en voelend de kracht die in mij zit.
Het levert volgens mij veel stof tot nadenken op.

Niet alleen veel stof tot nadenken, maar denk dat ik door het lezen ook veel op mijzelf word terug geworpen. En dat ik veel meer zal gaan nadenken over datgene wat mij geleerd is en wat ik mijn kinderen aanleer. En ik vrees dat de conclusie dan gaat zijn, dat ik het niet goed doe. Denk ook niet dat mij ouders het goed gedaan hebben, maar de weg die ik ben ingeslagen zal dan zeker nadien tot inkeer leiden. Ik zal als een ander persoon eruit gaan komen dan de persoon die erin is gegaan. Dat zal dan denk ik ook terug te lezen zijn in de columns en gedichten die ik schrijf.

Of het ook mijn christelijke gedachten zal veranderen? Weet ik niet. Het zal m…

Nochtans zal ik juichen

Zojuist naar zeer lang tijd weer eens een gedicht gemaakt en geplaatst op mn google blog. De reden hiervoor was een column uit de bundel van Antoine Bodar. De titel van de column is: Feest van Tederheid. Deze is opgenomen in het boek "Nochtans zal ik juichen" Elke keer als ik de titel lees, gaat ze zingen in mijn gedachten. Ben al op zoek geweest of dit misschien de titel van een lied is, maar ik heb ze niet gevonden. Vrees dat ik daarmee een ander lied gebruik voor de titel en de zelf bedachte tekst van dit lied. Want het lied gaat als volgt:

"Ja nochtans zal ik juichen, voor God mijn Heer. Ja nochtans zal ik juichen, tot U oh God mijn Heer."

Ik vind het een erg sterke tekst en heb ook sterk het gevoel nogmaals dat het uit een bekend lied komt. Wie hem heeft of weet waar ik het vandaan heb, laat het me weten. Mocht het zo zijn dat ik het mijzelf toch heb aan geleerd dan ben ik toch meer betrokken bij mijn geloof dan ik mij wel bewust ben. Want ik zeg dat ik juiche…

Kribbe en Kruis

Kribbe leidt naar kruis, maar waarom leidt Kruis niet naar kribbe?

Heer Jezus om het kruis door u gedragen,
Mag ik door U alles vragen.
Zal de Vader mij verhoren,
En word ik telkens door U herboren.

Wil mij dan ook horen,
Als ik in mijn nood mij tot U richt
En mijn pijn en verdriet tot U dicht
Open dan Heer ook voor mij Uw oren.
Want Heer, door Kribbe en Kruis
Brengt U mij in het Vaderhuis

Nu ben ik voor U aan het dichten,
Om in mijn eigen hart vrede te stichten
Hoor ik mijzelf tot U zingen,
Van heel erg mooie en grootste dingen,

Heer mijn gebed is nu bijna ten einde
En ik weet dat u mij hebt gehoord
Moge dan U vrede ons geleiden
En van alle moeit' en zorg ons bevrijd